• 24 Haziran 2017, Cumartesi 16:26
AliTongülüs

Ali Tongülüs

“Hayat Bayram Olsa” tadında bir serüven..

Bugün arife, yarın bayram..

Yarın hayatımızın güzel günlerinden birini yaşama fırsatımız var..

Bayram deyince; çocukluğumuzda kalan o mutlu anlara dair sonsuz heyecanlarımızın zirveye ulaştığı günler geliyor bir çoğumuzun aklına şüphesiz..

Geri dönüşü imkansız hatıralar..

BU FIRSATI KAÇIRMAYIN

Manevi duyguları en yoğun yaşadığımız, yaşattığımız, hayatın onca koşturmacası içinde aile kavramını hatırladığımız, hatırlattığımız, küskünleri barıştırma vesilesi olan bu önemli günlerin değerini iyi bilmek lazım aslında..

Çocukken beklentilerinizi, yaşlılara bakıp geleceğinizi düşünün biraz..

Ve yaşlılar/hoşgörüyü ve saygıyı; çocuklara sevgi göstermeyi unutmayın..

Kapınıza geldiklerinde onları geri göndermeyin..

“Hala hayattayken sevdiklerimizle bir arada olmak, yıllar sonra buruk anılar olarak yad edeceğimiz günler olacak” unutmayalım..

Günümüzde bırakın komşuları, akrabaların bile birbirlerinin yüzünü unuttuğu bir koşuşturma çarkının içinde boğuluyoruz..

Ve bayramların, “soluklanmak için ‘manevi duygulardan’ çok tatil anlamı içeriyor oluşu” çok üzücü gerçekten..

“Resmi tatiller ve en başta da bayramlar, yorgun bedenlerimiz ve ruhlarımız için bir fırsat” artık..

Ama, bir çoğumuz için, “bayramlar dört gözle çekilen tatil günleri oldu” ne yazık ki..

Oysa eskiden o bayramlar; ne güzel günlerdi değil mi?

Dedeler, nineler, analar, babalar, amcalar, dayılar, teyzeler halalar, kuzenler, çocuklarla dolu evlerde kocaman kalabalıkların kavuştuğu, hasret giderdiği, sofralarda ailecek birlik ve beraberlik içinde yemekler yenildiği, mütevazi fakat neşeli hayatların yaşandığı günlerdi, bayramlar..

Çocukken mi güzeldi acaba bayramlar, ya da hala sadece çocuklar için mi güzel?

Bayramlar mı değişti, yoksa biz mi büyüdük?

Bu klasik cümleler, ne yazık ki gerçeğe dönüşüyor..

Galiba biz büyüdük, “alım gücümüz de arttı” ve  kimsenin kimseye pek ihtiyaç duymuyor artık..

Ve o tatlı düşler de çok gerilerde kalıyor maalesef..

NE TATLI BİR HEYECANDI O

Hatırlayın, bayram daha bir hafta önce başlardı çoğu evlerde..

Şimdi bizler için o çok uzakta kalan o yıllarda annelerimiz, büyük annelerimiz ile oturur bayram baklavaları hazırlarlardı..

Günler öncesinden bayram alışverişine çıkılırdı..

Hatırlayanınız vardır; yepyeni bayramlıklarımızı yastığın altına koyar, sabahı zor ederdik..

O sabah hep birlikte bayram namazlarına gidilir, çıkışta eş dost, konu komşu, evde de kalabalık ailemizle büyük bir mutlulukla bayramlaşırdık..

Evin büyüklerinin ellerini öperek amansız bir bayram harçlığı kapma mücadelesi verirdik..

Kim daha çok para biriktirdi diye yarışa girerdik üstelik..

Biriktirdiklerimiz ile dişlerimiz çürüyene dek çikolata, dondurma ve parlak kağıda sarılı şekerler aldırdık..

Kapı kapı dolaşarak komşu büyüklerinin de ellerini öper cebimize, çanta ve poşetlerimize şekerlerle çikolataları doldururduk..

Maytap, mantar ve torpiller alırdık azarlanacağımızı bile bile..

El öpmeler, ceplerimizden taşan bozuk paralar, televizyonda Barış Manço’nun “Bugün Bayram” şarkısıyla geçen heyecanlı serüvenimiz; “Hayat Bayram Olsa” tadındaydı..

Bir de lunaparklar, eş dost konu komşu hep birlikte panayır yeri olurdu..

Postacının getirdiği uzak dostlarımızdan akrabalarımızdan ve sevdiklerimizden gelen mektupları büyük bir heyecanla açar okurduk..

Teknoloji bu denli gelişmemişti, telefon kulübelerini veya mahallenin ileri gelenlerini ziyaret eder, sevdiklerimizle konuşmak için yoğun çaba verirdik..

Peki ya, “bayram kartları”nı hatırlayanınız var mı?

DESTEK OLMAK GÜVEN DUYMAK

Sanki eskiden ilişkiler daha yoğun, daha sıcak, daha güven vericiydi..

Nedeni yaşam biçiminde olsa gerek..

Hemen her alanda yoksulluk, fakirlik, eksiklik vardı ve en zengin insanlar bile bu durumun sıkıntısını çekerdi..

Çünkü bu bir ülke gerçeğiydi..

Dolayısıyla birbirine yakın olmak, destek vermek, güven duymak esastı..

“Komşu komşunun külüne muhtaçtır” ya da “ev alma, komşu al” gibi laflar işte o şartlarda üretilmişti..

“Ah nerede o eski bayramlar” demiyor muyuz şimdi?

Sanki bir şeyler eksik değil mi?

Birçok hatıramız gibi ansızın, aniden yitip gittiler adeta..

Şunu unutmayın..

Tatil beldelerinin havuzları, masmavi kumsallarının keyfi, tropikal adaların güneşi..

Hiçbir zaman o “zamana yenilerek unutulup giden kalpten ilişkiler” kadar ısıtmayacak hiçbirimizi..

Bunu biraz düşünün, yeter..

Gönlünüzce bir bayram diliyorum..


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


ANKET

Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?

yukarı çık